Δήμητρα Ανδρούτσου: Από τα τατάμι στην άμμο σαν υπερ-αθλήτρια

Γνωστή από τις μεγάλες διακρίσεις της στο τζούντο, το οποίο υπηρετεί εδώ και χρόνια, πλέον έχει μπει και σε έναν ακόμη αθλητικό χώρο και μάλιστα με ιδιαίτερη επιτυχία.

Πρόκειται για την πάλη στην άμμο, ένα ανερχόμενο άθλημα που προσεχώς θα γίνει ολυμπιακό.

Η Ανδρούτσου ήδη έχει κατακτήσει και εκεί μετάλλια και έχει αφήσει το στίγμα της.

Το Ioanninagoal.gr με την Ζωή Καλύβα την συνάντησε, σε μία άκρως ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Η πρώτη γνωριμία με την άμμο:

«Πρέπει να πρωτοξεκίνησα με την πάλη στην άμμο, αν θυμάμαι καλά το 2013 σε μορφή παγκοσμίου πρωταθλήματος, μία διοργάνωση χρονιά μετά, με τον covid-19 από το 2021 και μετά έχει τη μορφή word series, δηλαδή 5 αγώνες από Μάιο μέχρι Οκτώβριο και η τελική κατάταξη βγαίνει βάσει βαθμών.

Στα τελευταία δύο χρόνια συμμετείχαν αρκετοί αθλητές με ολυμπιακά μετάλλια. Φέτος στην κατηγορία μου μία κοπέλα είναι πέντε φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια στο ταπί.

Εγώ συμμετείχα δύο χρονιές, το 2024 και το 2025. Το 2024, επειδή με το που έκανα τη μετάβαση στην πάλη, τραυματίστηκα στους ώμους που δεν ήταν συνηθισμένο από το τζούντο, χρειάστηκε να μεταφέρω τη δύναμη και τον τρόπο που χρησιμοποιούσα το σώμα μου. Τραυματισμένη καταφέρω να βγω πέμπτη.

Μετά την επόμενη χρονιά και προσπαθώντας να ξεπεράσω τον τραυματισμό κάνοντας ενέσιμα στους ώμους, μπήκα το Μάιο στο Μεξικό που ήταν ο πρώτος αγώνας όπου στόχευα να πάω να μαζέψω κάποιους βαθμούς, όχι την πρώτη θέση, όπως κατέληξε. Δηλαδή δεν είχα παλέψει καθόλου. Τέλος πάντων πήγε πολύ καλά στο Μεξικό γιατί ξεκίνησα με 10.000 βαθμούς με την πρώτη θέση.

Και μετά η χρονιά κύλησε τόσο καλά και στους επόμενους αγώνες όπου έφτασα στην Αίγυπτο έχοντας εξασφαλίσει το μετάλλιο, ότι θέσεις και να έπαιρνα βάσει βαθμών και απλά αν έφταναν στον τελικό θα έβγαινα πρώτη σε γενική κατάταξη αν έμπαινα τετράδα θα ήμουνα σίγουρα δεύτερη. Αυτά ήταν τα δεδομένα γενικά ο στόχος μου ήταν από την αρχή να μπω στα μετάλλια, το οποίο είχε επιτευχθεί πριν φτάσω.

Για το beach wrestling, μπήκε ήδη στο ολυμπιακό πρόγραμμα στην Ολυμπιάδα Νέων στο Dakar που θα γίνει φέτος και ακούγεται ότι ίσως αντικαταστήσει, κάποια στιγμή ίσως ακόμα και τα 2028 την ελληνορωμαϊκή πάλη.

Η πάλη έχει δύο στυλ στο ταπί την ελευθερία και την ελληνορωμαϊκή δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ελευθερία, γιατί οι γυναίκες έχουν μόνο την ελευθέρα.

Η ελεύθερα επίσης μπορεί εύκολα να αντικαταστήσει την ελληνορωμαϊκή γιατί είναι πιο κοντά σαν άθλημα, δηλαδή είναι πιο όρθιο στυλ. Το παιχνίδι παίζει πιο ψηλά, δεν πέφτεις κάτω, γιατί αν ακουμπήσεις στην άμμο δίνεις βαθμό.

Γενικά τις δύο προηγούμενες χρονιές πήγε πάρα πολύ καλά το άθλημα. Αυξήθηκε και ο κόσμος που το υποστηρίζει, και οι συμμετοχές. Σε όλα τα παγκόσμια πρωταθλήματα των μικρών ηλικιών γινόταν χαμός. Όλες οι χώρες έβλεπες από Ασία να έρχονται στην Κατερίνη».

Δηλαδή η πάλη στη άμμο διεξάγεται πέντε φορές τον χρόνο;

«Είναι μία φορά η διοργάνωση. Διεξάγεται σε πέντε διαφορετικές στάσεις σε διαφορετικές χώρες, όπου μαζεύεις βαθμούς σε κάθε στάση. Πέρυσι που πήγα εγώ ήταν στο Μεξικό στις 12-13 Μαΐου, μετά Κροατία, τέλος Μαΐου με  αρχές Ιουνίου. Μετά κάνουν πάντα μία παύση δίμηνη με τρίμηνη το καλοκαίρι και μετά ξαναμπήκαμε στην  Καζαμπλάνκα στο Μαρόκο στις  5 με 6 Σεπτεμβρίου. Στη συνέχεια έγινε στην Κατερίνη, τέλος Σεπτεμβρίου, και τέλος 18-19 Οκτωβρίου έγινε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου η τελική φάση. Η τελική φάση τώρα είναι πιο σημαντική γιατί οι βαθμοί είναι επί 4. Αν η πρώτη θέση σου δίνει 10.000 βαθμούς στις άλλες διοργανώσεις, στην Αίγυπτο σου δίνει 40.000. Όλοι οι βαθμοί της κάθε θέσης είναι επί 4, οπότε πρέπει να πας εκεί. Δεν έχεις εξασφαλίσει τίποτα.

Απλά άμα ξεκινήσεις με ένα προβάδισμα και πηγαίνεις στη διοργάνωση σαν πρώτη, δεύτερη τρίτη στην παγκόσμια κατάδειξη, ας πούμε, την πρώτη την χωρίζουν πάντα στα γκρουπ, με τη δεύτερη να μη συναντιούνται πριν τα ημιτελικά. Για αυτό έχει νόημα να το ακολουθείς όλο να παίρνεις βαθμούς από παντού. Γιατί ακόμα και αν δεν πλασαριστείς καλά σε μία διοργάνωση θα πάρεις βαθμούς. Για παράδειγμα η ένατη θέση έχει 3000 βαθμούς.

Με αυτή τη μορφή που το έχουν κάνει, καταλαβαίνεις ότι είναι πολυέξοδο».

Ποιος καλύπτει όλα αυτά τα έξοδα;

«Την πρώτη χρονιά, αν και δεν είχε τόσο πολυέξοδες στάσεις, δεν πήγα στην πρώτη στάση στο Ακαπούλκο γιατί δεν είχα παίξει κανένα πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ήταν η πρώτη μου συμμετοχή. Δεν είχε γίνει το πανελλήνιο. Τότε δεν μπορούσα να πάω. Μπήκα από τη δεύτερη στάση και μετά στη Γαλλία, όπου πήρα και ένα πρώτο μετάλλιο.

Βέβαια, τη πρώτη χρονιά ήταν μία λιγότερη στάση, ένα ταξίδι μεγάλο δεν το έκανα. Μετά από κάθε μετάλλιο η ομοσπονδίας σου βάζει τα χρήματα, δηλαδή καλύπτει κάποια έξοδα τη συμμετοχής. Γιατί αν σκεφτείς ότι η συμμετοχή με τρεις μέρες διατροφή και διαμονή σε ξενοδοχείο είναι ένα εξακοσάρι και μετά ότι πληρώσεις αεροπορικά, αυτά μου το κάλυπτε η Ομοσπονδία για την επόμενη διοργάνωση.

Και στο Μεξικό που ξεκίνησα τα έβαλα εγώ τα χρήματα. Το καλό ήταν ότι με το χρηματικό έπαθλο της πρώτης θέσης που πήρα κάλυψα τα έξοδα.

Απλά την πρώτη χρονιά που συμμετείχα τα πιο πολλά έξοδα ήταν λόγω κάποιου τραυματισμού. Δηλαδή ανάμεσα σε δύο ώρες προπόνηση ή αγώνα τρεις ώρες φυσιοθεραπεία.

Δηλαδή την πρώτη την πρώτη χρονιά τα περισσότερα έξοδα μου ήταν στις φυσιοθεραπείες.

Αγανάκτησα. Γενικά εγώ δεν που δεν είχα τραυματιστεί ποτέ στη ζωή μου ούτε στο τζούντο, ούτε δεν είχα σοβαρό τραυματισμό, το να φτάνω τώρα πριν τον τελικό που ήταν στην Κροατία το 2024 με ενέσεις, κατάλαβα ότι ήτανε τα χέρια χάλια γιατί δεν μπορούσα ούτε τα ρούχα μου να βάλω.

Πήγα στην Κροατία και πάλευα με ένα χέρι. Έστω και έτσι όμως κατάφερα τουλάχιστον να μη χάσω τη θέση στην εξάδα, το οποίο μου έδινε κάποια προνόμια και κυρίως να έχω χρόνο την επόμενη χρονιά και στην υπηρεσία μου να είμαι στους πίνακες των αθλητών για να μπορέσω να έχω την άνεση και την ξεκούραση και την αποκατάσταση».

Από την Ελλάδα υπάρχουν συμμετοχές;

«Ναι. Η άλλη αθλήτρια που συμμετείχε συστηματικά που πήραμε μαζί σε όλα ήταν η Στεφανία Ζαχίλα από τον Βόλο, η οποία είναι αθλήτρια πάλης. Είχε βγει και άλλη μία φορά στο παρελθόν. Δεν θυμάμαι ποια χρονιά ήταν τρίτη σε παγκόσμιο πρωτάθλημα και φέτος βγήκε ξανά τρίτη. Εμείς οι δύο ήμασταν που ακολουθούσαμε σε όλα. Άλλα παιδιά έρχονταν σε μία στάση. Μπορεί να μην ακολουθούσαν την επόμενη. Οι πιο πολλοί έπαιξαν στην Ελλάδα, στην Κατερίνη, που δεν είχαν έξοδα.

Ήταν καλυμμένα από την Ομοσπονδία, αλλά συστηματικά αυτές που το κυνηγήσαμε από την αρχή μέχρι το τέλος ήμασταν, εγώ εκεί η Στεφανία».

Πως επέλεξες να αφήσεις το τζούντο για τη πάλη στην άμμο;

Δεν έφυγα από το τζούντο. Πάντα τζούντο έκανα. Και στην Κρήτη, κάποια στιγμή, το 2023, νομίζω ήταν οι παράκτιοι μεσογειακοί αγώνες και κοντά στο σπίτι μου στις εγκαταστάσεις του Καρτερού, διεξαγόταν το beach wrestling και περάσαμε λίγο με τον σύντροφό μου να παρακολουθήσουμε.

Ο προπονητής εντωμεταξύ στην Κρήτη, ο Κώστας Χριστόφορος που είναι και συνάδελφος πυροσβέστης. Τον ήξερα ήδη.

Και πήγαμε να δούμε, πετύχαμε και σε κάτι τελικούς Ελλήνων και με μου λέει εμένα ο Νίκος, “Δημητρούλα, εσύ δεν μπορείς να κάνεις τέτοιο;”. Κάπως έτσι χαριτολογώντας το είπαμε και μετά έμαθα ότι, ακόμα είμαι σε ένα επίπεδο που μπορώ να είμαι ανταγωνιστική, γιατί δεν έχει μπει εξολοκλήρου στο ολυμπιακό πρόγραμμα. Δηλαδή κατεβαίνουν κάποιοι αθλητές που στο ταπί έχουν ολυμπιακά μετάλλια, αλλά δεν είναι όλοι σε ένα υψηλό επίπεδο. Ας πούμε στο τζούντο, στο ολυμπιακό επίπεδο, έπρεπε να κάτσω δύο χρόνια να κάνω διπλές προπονήσεις για να επανέλθω, αλλά εκεί όπως ήμουν σε μία καλή φυσική κατάσταση μπορούσα να ανταπεξέλθω.

Η αλήθεια είναι ότι στην Κρήτη δεν έχει καθόλου τζούντο και ήταν η πάλη στην άμμο το πιο κοντινό για να παλέψω. Πήγα το δοκίμασα, μου άρεσε και με κέρδισε.

Είναι τόσο ωραίο σαν διοργάνωση, είναι σαν μία παρέα.

Είναι επίσης ωραία σαν διοργάνωση, έτσι όπως το έχουν στήσει δηλαδή, μέσω social media και το καλύπτουν πάρα πολύ ωραίο. Έχουν τους λογαριασμούς του καθενός αθλητή, προμοτάρουν πάρα πολύ και τη διοργάνωση και ξεχωριστά τον κάθε αθλητή και την κάθε εθνική ομάδα. Είναι πάρα πολύ ωραίο. Σε αυτό δεν έχω δει πιο άρτια διοργάνωση που έχω πάει στα πάντα».

Δεν έχεις σταματήσει και το τρέξιμο. Παράλληλα έκανες crossfit;

«Ναι. Είχα επιχειρήσει να κατέβω σε αγώνες στη Χαλκίδα, αλλά δεν πρόλαβα καθώς ήρθε η μετάθεση στη Σάμο. Μετά ήρθε και ο covid που είχα ακυρωθεί όλα.

Μετά τη Σάμο επανήλθα. Αγωνίστηκα σε ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο. Με 2-3 μήνες προπόνησης στη Σάμο και τα πάντα κλειστά, έκανα προπόνηση μόνη μου. Ξυπνούσα πριν πάω στην υπηρεσία, στις τεσσεράμισι το πρωί και έκανα το τρέξιμο, γυρνούσα μετά συμπλήρωνα λίγο δύναμη, έκανα κολύμπι. Απλά τους 2-3 τελευταίους μήνες που ήρθα στα Γιάννενα, τραβολογούσα τον αδερφό μου ή όποιον έβρισκα να κάνω και λίγο τζούντο να πάω να παίξω πανελλήνιο.

Τελευταία συμμετοχή σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τζούντο ήταν το 2022 που βγήκα πρώτη στα 63 κιλά.

Μετά κατέβηκα στην Κρήτη, όπου είναι ο σύντροφός μου. Εκεί δεν είχε τίποτα να κάνω την πρώτη χρονιά. Μετά έτρεχα σε αγώνες. Έχουν μία ιστοσελίδα με όλους τους αγώνες δρόμου. Είχα καημό να τρέξω τον Αρκάδιο Δρόμο που είναι ιστορικός. Και είχα καλά πλασαρίσματα. Και μετά ήρθε η πρόκληση με το beach wrestling το οποίο γεννήθηκε από την ανάγκη μου να παλέψω ξανά, και ήταν δυναμικό και μου ταίριαζε. Σωματοδομικά το τρέξιμο δεν μου ταιριάζει».

Είσαι και γυναίκα-πυροσβέστης. Ο αθλητισμός έχει επηρεάσει τη δουλειά σου;

«Την πρώτη δεκαετία στην πυροσβεστική, από το 12 μέχρι το 22 που δούλευα και κανονικά φουλ ωράριο πυροσβέστη, είχα και άλλες αντοχές. Θεωρούσα ότι ακόμα και η σωματική καταπόνηση τα καλοκαίρια από τις φωτιές, με προπονούσε και αυτό. Δουλειά κυρίως τα καλοκαίρια με προπονούσε και αυτό. Δεν το έβλεπα επιβαρυντικό. Έφτασα όμως σε μία φάση μετά τα 30 που γίνεται μία τεράστια αλλαγή και χρόνο με το χρόνο να νιώθω πόσο επιβαρυντικό είναι το μετά από δύο προπονήσεις να πηγαίνεις και στη φωτιά. Δύο μέρες να μην έχεις κοιμηθεί, ούτε οι προπονήσεις δουλεύουν στο σώμα σου, και χειρότερα κινδυνεύεις από τραυματισμούς. Η αλήθεια είναι, άρχισα να το νιώθω αργά γιατί ευχαριστώ τον Θεό που μου έχει δώσει αυτό το σώμα τόσο που το έχω ταλαιπωρήσει. Και δεν το έχω ταλαιπωρήσει μόνο με αυτά που σου λέω τις υπερβολές. Θυμάμαι ότι γυρνούσα από την Εύβοια στη φωτιά που ήμασταν δύο μέρες και πρώτα πήγαινα για ένα τρέξιμο άυπνη. Μετά να κοιμηθώ μετά να φύγω για μία άλλη προπόνηση, και ξημερώματα να ξαναφύγω για φωτιά. Αυτό δεν είναι πρόγραμμα αθλητή. Το σώμα μου ανταποκρίθηκε πάρα πολύ καλά μέχρι κάποια ηλικία που όπως είναι λογικό από κει και μετά σε αγώνα να νιώθω την επιβάρυνση και μία χρόνια κόπωση.

Και η κόπωση είχε ξεκινήσει ήδη από την εφηβεία, με το διάβασμα που έριχνα εγώ σαν μαθήτρια που δεν κοιμόμουν. Από τις προπονήσεις του πρωταθλητισμού, πήγαινα θα διαβάσω μέχρι τις 2 τα ξημερώματα και να σηκωθώ 7 το πρωί.  Πέντε ώρες ύπνος για παιδάκι και του κάνει αθλητική ζωή, δεν είναι φυσιολογικό. Οπότε άρχισα και εγώ όταν το ένιωσα έντονα, να αφήνω το Σώμα μου να χαλαρώσει επειδή έχω κάνει πολλή προπόνηση στη ζωή μου να μην υπερβάλλω τόσο.

Και επειδή έκανα πολλή προπόνηση στη ζωή μου, αποφάσισα να μην υπερβάλω στον όγκο της προπόνησης όσο στην ποιότητα της, δηλαδή να δίνω σημασία στην ποιότητα.

Και τα τελευταία χρόνια βέβαια με τις διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, στην υπηρεσία έχω πολλά προνόμια, και αυτό έχει γυρίσει, δηλαδή από κει που μπορεί να κουραζόμουν και στην υπηρεσία, είμαι πλέον στον πίνακα των αθλητών στην άλφα κατηγορία».

Οπότε σε στηρίζει η υπηρεσία σαν να μπορείς να πηγαίνεις και στους αγώνες, να μπορείς να κάνεις και προπονήσεις;

«Ναι. Μπορεί η πυροσβεστική πλέον να μην μπαίνεις, ας πούμε, με αθλητική διάκριση μπαίνουν σαν αθλητής, αλλά άπαξ και υπηρετώ σαν αθλητής το πυροσβεστικό σώμα, όσο είμαι εν ενεργεία, έχω αυτά τα προνόμια και με στηρίζει και από άποψη ωραρίου δηλαδή είναι όταν είμαι στην ενεργό δράση και έχω αγωνιστικές υποχρεώσεις. Είναι πολύ λίγες οι υπηρεσίες που οφείλω να κάνω και είναι μία χαρά αυτό πλέον».

Άλλο δυναμικό άθλημα θα ξεκινούσες;

«Άμα ήταν όπως πήγα από τον τζούντο στο beach wrestling, μου είναι πολύ εύκολο. ΜΜΑ; Δεν θα μπορούσα να κάνω. Μου φαίνεται βάρβαρο. Αλλά οποιοδήποτε άλλο μαχητικό νομίζω θα μπορούσα να το δοκιμάσω».

Άλλο άθλημα γενικά;

«Επειδή έχω παίξει τένις, είχα κάνει και κάποια μαθήματα. Μου άρεσε πάρα πολύ το τένις. Και λέω “τι ωραίο άθλημα δεν έχει γρατσουνιές, ούτε χτυπιέσαι ούτε τίποτα. Γιατί δεν ασχολήθηκα, που έχει και κάποια χρήματα παραπάνω;”. Μετάνιωσα να σου πω την αλήθεια που καταγόμενη από τα Γιάννενα δεν έκανα κωπηλασία, δεν δοκίμασα ποτέ.

Δεν είχα δοκιμάσει ποτέ και η αλήθεια είναι στην πορεία το μετάνιωσα και το μετάνιωσα κυρίως γιατί για να κάνω τζούντο έπρεπε να είμαι τόσυς μήνες στο εξωτερικό, να παλεύω με όλες αυτές τις κατηγορίες. Κωπηλασία θα έκανα και στην Ελλάδα, δηλαδή δεν θα πιεζόμουν τόσο πολύ σαν παιδί με τα ταξίδια. Αλλά ναι μετάνιωσα που δεν έκανα κωπηλασία γιατί νομίζω ότι και αυτό θα μου ταίριαζε. Το θεωρώ δυναμικό και θεωρώ ότι στο θα ταίριαζε και στο σώμα μου».

Ο αθλητισμός έχει ηλικία;

«Όχι. Αλλά σίγουρα έχει ο πρωταθλητισμός. Έχει ηλικία».

 Ζωή Καλύβα

Συνδεθείτε στην κοινότητα του Ioanninagoal.gr στο Viber κάνοντας κλικ εδώ!